Verpleegkundig specialist Carlo Schippers is vaste contactpersoon voor patiënten met slokdarmkanker. Hij blogt over zijn ervaringen met de begeleiding van patiënt Peter. Een verhaal over hoe je het niet wilt.

 

Beste Peter,

Jij kwam in maart 2015 bij ons op de poli binnen. Je had grote angst voor ziekenhuizen, maar je sloeg je met echte heldenmoed door het langdurige behandeltraject. Je had veel steun aan je partner, en door onze manier van werken hier vormden wij al snel een team. Na de operatie en revalidatie was je weer de oude. Chauffeur zijn was je lust en je leven; je maakte jouw ritten weer. Je deed het op jouw manier “rustig aan”( 60 uur per week). Ons dieetadvies van frequent een klein beetje, werd in jouw praktijk van alledag,” wanneer mogelijk en veel brandstof”. Broodje bal en flesje cola. De oude Peter keerde weer terug.

Ongeveer anderhalf jaar later zat je opnieuw tegenover me. Opnieuw slokdarmkanker. Met dit keer een erg agressief verloop. Ik was jouw vaste contactpersoon, je vertrouwde mij je klachten en problemen toe. Dit keer werd de behandeling palliatief. En juist deze laatste fase ging uiteindelijk langs me heen. Ik nam mij voor om je nog een aantal keer te treffen als je hier in huis was, maar het liep telkens toch anders. Ik had het druk. Ik had een award ontvangen en onder andere daarom een paar dagen afwezig.

Kort daarna overleed jij. Ik had je niet meer gesproken.

Een maandje later vroeg je partner mij om een gesprek. Zij kwam op de polikliniek en vertelde hoezeer zij gemist had dat ik nog even contact had opgenomen. Jij wilde geen kwaad woord over mij horen, maar zij voelde het echt als een teleurstelling. Ik herkende haar gevoel sterk. Ik had het al die tijd ook als een gemiste kans beleefd. Het paste niet bij de manier waarop wij ooit de samenwerking waren aangegaan.
 
We zijn op dit moment bezig om onze zorg tegen het licht te houden. Waar kan het nog beter? Haar feedback was daar een mooi voorbeeld van: een vaste contactpersoon houdt contact gedurende het gehele ziekenhuistraject en niet, zoals ik nu heb gedaan, alleen het curatieve stuk.

Moedig van je partner om open te zijn naar mij. Ik beschouw deze feedback als zeer waardevol!

Nu stond ik afgelopen maand voor een volle collegezaal; de publiekslezing slokdarmkanker. Ik had veel aan jou gedacht. Nu sprak ik het voor de eerste keer uit. Ik had de Award of Excellence Oncology Nursing ontvangen en tegelijkertijd was ik er niet voor jou. Ik schoot vol. Ik was te laat.

Als je weet dat je al het mogelijke goed hebt gedaan is het verlies goed te dragen, maar als het je ontglipt…

Peter, ik had je graag nog een keer willen zien.