Fenna vertelt:

Voordat ik instemde met de operaties kregen m’n ouders en ik een gesprek met Dr. Ferrier over wat het allemaal zou gaan inhouden en wat de positieve en negatieve gevolgen zouden kunnen zijn van de operaties. Er volgde nog een aantal afspraken en onderzoeken en dan zou het op 3 november 2015 echt gaan gebeuren. Om 8 uur ‘s ochtends werd ik naar de OK gebracht. Ik mocht zelf kiezen hoe ik onder narcose zou gaan, ik koos voor het mondkapje.

Tijdens de eerste operatie (grid-implantatie) werd er een matje met elektroden op m’n hersenen aangebracht. Daarna lag ik op de IC Pelikaan en werd ik aan de computer apparatuur aangesloten met de draadjes uit mijn hoofd. Door deze draadjes kon ik een week lang niet uit bed. De IC is een kamer met veel geluid, het rotste is nog dat je om het uur wordt wakker gemaakt. Ik was erg misselijk en heb niks gegeten omdat ik gewoon geen trek had.

Rustigere IEMU kamer

Ik was erg blij toen ik naar de IEMU kamer mocht, het was er lekker rustig en je hoeft maar te roepen en ze komen je helpen. Maar je wordt wel  24/7 in de gaten gehouden door 3 camera’s dus je had geen privacy. Ik heb hier 4 dagen gelegen en werd toen naar afdeling Dolfijn gebracht en in een speciale kamer gelegd waar ik nog wel in de gaten werd gehouden maar niet zo veel als eerst. Ik lag nog steeds met de draden vast dus ik kon niet uit bed. Dit betekent dat je op een pan moet plassen in bed en gewassen werd door de zusters; ik vond dit erg rot. Ik kwam mijn dag door met de iPad, spelletjes doen, slapen en onderzoeken van de dokters. Ik deed mee met een wetenschappelijk onderzoek dus daardoor had ik meer testjes. Ik kon weinig eten door mijn keel krijgen.

Aan de monitor

Uiteindelijk viel het met de pijn heel erg mee. Het was de bedoeling dat ik in de week dat ik aan de monitor lag, aanvallen zou krijgen. We dachten ‘dit komt wel goed’ want ik had elke dag wel een paar aanvallen in mijn pink maar het gekke was dat ik gewoon geen aanval kreeg. We waren gestopt met mijn medicijnen maar nog gebeurde er niks. Ik had soms alleen een licht gevoel in mijn pink. Gelukkig was dit genoeg want na een week wachten kreeg ik de uitslag dat ze de tumor weg gingen halen!
 

Andere blogs:

> Fenna vertelt over de epileptische aanvallen die ze had

> Over Fenna