Dinsdag 10 november was het dan zo ver: mijn tumor werd weggehaald. Ik werd om 8 uur naar de OK gebracht en werd in de uitslaapkamer weer wakker. Toen ik wakker werd was mijn arm en mijn pink aan het tintelen en als je het aanraakte deed het pijn. In het begin was ik er nog nuchter onder omdat ik dacht dat de tinteling door de bloeddrukpomp kwam, die zat erg strak om mijn arm. Ik lag in een aparte kamer op de  IC en was erg moe en had een beetje hoofdpijn. In de avond zag ik het niet meer zitten omdat de tinteling bleef aanhouden in mijn hand en arm, ik dacht dat het voor altijd zo bleef.

De eerste dagen na de operatie

Na een lange nacht met om het uur wakker worden, was mijn arm een heel stuk beter, ik was gelijk weer blij en kreeg meer moed. Ik werd weer naar afdeling Dolfijn gebracht en weer in een kamer voor mij alleen gelegd. Ik was los van de apparatuur die aan m’n hoofd zat maar ik had nog wel een infuus.

Als ik sterk genoeg was, mocht ik weer gaan lopen. De dag na de operatie heb ik alweer gelopen! En gegeten aan de tafel; het was zwaar en m’n voeten deden pijn maar het was fijn om weer uit bed te zijn. Ik at nog steeds alleen maar appel, komkommer, rijstwafel en soms een broodje kroket. Per dag moest ik 1200 ml drinken, ik vond dit lastig maar als ik dit deed, mocht over een paar dagen mijn infuus eruit. Ik kon weer zelf naar de wc en ik liep zelf alweer door de gangen, ik heb zelfs een keer in het restaurant gegeten.

Naar huis!

Op 12 november kwam mijn hamster bij mij op de kamer ik vond dit erg fijn. Het ging zo goed met me dat ik geregeld heb dat ik op 13 november naar huis mocht! Dit was 3 dagen na de operatie. Toen ik thuis was, mocht ik m’n haar dan eindelijk uitspoelen: het was zo droog geworden! Ik moest natuurlijk wel rekening houden met het litteken; dat mocht 14 dagen niet nat worden.

Na 5 dagen thuis te zijn geweest ben ik weer hele dagen naar school gegaan. Het enige waar ik niet aan mee doe is gym. Ze hebben altijd tegen me gezegd ‘doe nou rustig aan, straks krijg je een terugval’ maar ik wist dat ik weer gewoon alle uren naar school kon en dit heb ik gedaan, en er is niks misgegaan. Ik zit op dansen en dit deed ik weer na 3 weken.

Hoe gaat het nu?

Ik ben nu al weer 1,5 maand thuis en alles gaat goed met me.  Ik dans weer en ik ga ook weer hele weken naar school. In het nieuwe jaar mag ik ook weer meedoen aan sport op school. Het enige waar ik nog last van heb is een dood gevoel in mijn pink maar dat voel ik alleen als ik er aan denk. In maart is het de bedoeling dat ik ga afbouwen met mijn medicijnen en dan hoop ik dat alles nog steeds goed gaat!  En het beste is nog dat al m’n haar er nog aan zit: er is maar een strookje weg en dit zie je niet meer!

Als je alles wilt onthouden is het erg leuk als je ouders een soort dagboek bijhouden, zo kan je het later herinneren. We hebben er ook dingen in bewaard zoals mijn armbandje uit het ziekenhuis.