Ik ben Fenna en ben 14 jaar.
In de zomer van 2014 kreeg ik mijn eerste epileptische aanval, ik was net terug van vakantie. Daarvoor had ik al wel kleine aanvallen in mijn pink en arm. We waren hiervoor eerst naar de huisarts gegaan daar concludeerden ze een golfersarm, hiermee werd ik doorverwezen naar de fysiotherapeut. Dit hielp niet.

Na mijn eerste grote aanval wisten we nog steeds niet wat er aan de hand was. De tweede keer dat ik een grote aanval had heeft mijn zus het gefilmd, hierop zag je dat mijn lichaam schokte en dat ik rare rochelende geluiden maakte en dat ik buiten bewustzijn was. Het is heel apart om dat zo te zien, omdat ik mezelf er niks van herinner. Hiermee zijn we naar de huisarts gegaan en daar werd een tongbeet geconstateerd, dat is een aanwijzing voor epilepsie. De huisarts heeft toen gelijk een afspraak gemaakt bij de neuroloog. Er werd een MRI en een EEG gemaakt.

Ik kreeg gelijk medicatie voorgeschreven en werd doorverwezen naar het Sophia kinderziekenhuis. Na de uitslagen van alle onderzoeken besloot de neuroloog mij door te verwijzen naar het UMC (Utrecht / WKZ Hersencentrum, red.) omdat ze kans groot achtte dat ik in aanmerking zou komen voor een operatie. Ik had namelijk een goedaardige tumor van 1,5 cm in mijn hoofd. De tumor zat in de buurt bij het motorisch gebied van mijn arm en hand dus dit was best gevaarlijk om weg te laten halen. Al met al heeft het een jaar geduurd voor dat ik echt geopereerd werd.

In de tussentijd werkte de medicatie aardig goed. Ik had geen last meer van grote aanvallen maar nog wel van mijn pink en arm. Ik vergat de pillen wel eens te slikken, hierdoor kreeg ik soms toch een grote aanval. Door de epilepsie had ik ook nog wel wat beperkingen. Ik mocht bijvoorbeeld niet zwemmen in diep water en niet alleen. Dingen zoals logeren waren ook erg lastig omdat je andere mensen er niet mee wil belasten als er iets gebeurt. De bijwerkingen van de medicijnen zijn ook niet erg leuk, mijn haar werd pluiziger, mijn gebit kreeg aanslag, je krijgt meer honger en mijn concentratie werd minder. 

Andere blogs:

> Over Fenna

> Fenna vertelt over haar ziekenhuisverblijf