Gerdien Tramper-Stranders werkt sinds oktober 2004 bij de afdeling kinderlongziekten als arts-onderzoeker. Voor het Pseudomonas Opsporing en Preventie (POPeye)-project onderzoekt zij de vroege opsporing en preventie van Pseudomonasinfecties bij kinderen met CF.
Doel:
Het doel van het onderzoek is:
- betere diagnostiek om een eerste infectie met Pseudomonas aan te tonen;
- een behandeling ontwikkelen waarmee we blijvende infectie met Pseudomonas kunnen uitstellen of voorkomen;
- inzicht verkrijgen in welke patiënten een groter risico hebben op chronische infecties met Pseudomonas.
Promotie:
Preventieve antibiotica voorkomen geen infectie met Pseudomonas
Behandeling met preventieve antibiotica bij kinderen met taaislijmziekte voorkomt geen infecties met Pseudomonas-bacteriën. Dat concludeert Gerdien Tramper-Stranders in haar proefschrift. De Pseudomonas-bacterie veroorzaakt chronische longinfecties. Tramper-Stranders onderzocht 65 kinderen met taaislijmziekte zonder Pseudomonas-infectie. De helft kreeg gedurende 3 jaar regelmatig preventieve antibiotica, de andere helft een placebo. Na afloop van deze periode bleek dat de preventieve antibiotica een infectie niet kon voorkomen. Doordat chronische longinfecties met de Pseudomonas-bacterie erg ongunstig voor patiënten met taaislijmziekte zijn, is het van belang om meer over de eigenschappen van deze Pseudomonas-bacterie te weten te komen. Het promotieonderzoek van Gerdien Tramper-Stranders wees uit dat de Pseudomonas-bacteriën die bij veel taaislijmziektepatiënten werden gevonden opvallende gelijkenis hadden (een zogenaamde kloon); dit was niet het geval bij bacteriën van kinderen met Pseudomonasinfecties
zonder taaislijmziekte.
Een eerste Pseudomonas-infectie bij patiënten met taaislijmziekte wordt intensief met antibiotica behandeld maar dit is niet altijd succesvol. Uit het onderzoek van Tramper-Stranders bleek het helaas onmogelijk om aan de hand van bacteriële eigenschappen te bepalen welke Pseudomonas-bacteriën succesvol behandeld konden worden. Het voorkomen van infectie zou daarom nog beter zijn. Dit werd onderzocht bij 65 kinderen met taaislijmziekte zonder Pseudomonas-infectie. De helft kreeg gedurende 3 jaar regelmatig preventieve antibiotica, de andere helft een placebo. Wat bleek: de preventieve antibiotica konden een infectie niet voorkomen.
Wanneer een chronische Pseudomonas-infectie optreedt, wordt vaak behandeld met het antibioticum azithromycine. Dit antibioticum doodt de Pseudomoonas-bacterie niet, maar remt de uitscheiding van kwalijke stoffen door de bacterie. Dit onderzoek wees uit dat langdurige behandeling met azithromycine de longfunctie tijdelijk verbetert. Echter, een andere veroorzaker van longinfecties bij taaislijmziektepatiënten, de Staphylococ-bacterie, werd snel resistent voor het antibioticum. Een mogelijk vervelend gevolg voor gezinsleden van patiënten, omdat deze Staphylococ-bacteriën van patiënten naar overige gezinsleden worden overgedragen en soms veroorzaker kunnen zijn van huid- of wondinfecties.
Gelukkig bleek de overdracht van deze resistente bacteriën niet voor te komen. Een groter risico tot deze ongewenste resistentie bleek het gebruik van antitiotica door het gezinslid zelf.