Het Ministerie van Defensie heeft bij de nieuwbouw van het Centraal Militair Hospitaal (CMH) een noodhospitaal gerealiseerd binnen het toenmalige AZU-gebouw, thans het UMC Utrecht. Het militaire noodhospitaal, tegenwoordig Calamiteitenhospitaal genoemd, moest voorzien in de infrastructuur benodigd voor de opvang van grotere aantallen militaire slachtoffers. In de afgelopen jaren is daarnaast een toenemende vraag ontstaan om de ruimte in enigerlei vorm beschikbaar te stellen ten behoeve van de civiele rampenorganisatie. Reeds bij de bouw werd bepaald dat de afdeling Intensive Care 1/Klinische Toxicologie van het UMC Utrecht tezamen met het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum van het RIVM als operationele eenheden in het hospitaal zouden worden gevestigd.
Bij het uitbreken van de Golfoorlog in 1990 is het Calamiteitenhospitaal versneld operationeel geworden. In deze en verdere ontwikkelingen van het Calamiteitenhospitaal hebben zowel het CMH als het UMC Utrecht en het NVIC een belangrijke rol gespeeld. Sindsdien heeft deze samenwerking het mogelijk gemaakt snel en adequaat groepen personen op te nemen voor observatie en behandeling in het Calamiteitenhospitaal.