Diagnosestelling, besluitvorming en therapie in de geneeskunde worden steeds meer bepaald door toepassing van wetenschappelijk onderbouwde inzichten. De principes van evidence based medicine (EBM) zijn hierbij een belangrijk hulpmiddel.
In het UMC Utrecht hebben de Raad van Bestuur (RvB), het Julius Centrum voor Gezondheidswetenschappen en Eerstelijns Geneeskunde (JC) en de Centrale Opleiding Commissie (COC) de handen ineen geslagen om het onderwijs in EBM te stimuleren.
Zo zijn de EBM-debatten ontstaan, met nadrukkelijk een educatief doel. Deze debatten willen het praktisch toepassen van de principes van evidence based medicine bevorderen. Ook beogen zij de debatcultuur in het UMC Utrecht te stimuleren.
Stelling: ‘Zorg ICT Maakt de Zorg Veiliger'
Debaters: team prof. Kalkman/dr. Cremer. (PRO) versus team prof. Egberts (CON).
Meer informatie?
Coco Kanters. e-mail:
C.L.Kanters@umcutrecht.nl
Stelling: De belasting van een AIOS anno 2012 stelt niet veel voor vergeleken met die van een arts-assistent in 1972.
Debaters: Pro: prof. Borel Rinkes, prof. Knape, prof. Visser.
Contra: aios Anesthesiologie, aios Kindergeneeskunde, aios Heelkunde.
Meer informatie?
Manon Sakkers, e-mail: M.E.Sakkers@umcutrecht.nl.
Stelling:
De chirurgische behandeling van een acute, maligne colonobstructie dient te worden vervangen door een stenting procedureDebaters:
Heelkunde versus maag-, darm-, leverziekten
Verslag volgt.
Meer informatie?
Manon Sakkers, e-mail:
M.E.Sakkers@umcutrecht.nl.
Op 21 september jl. verdedigden in een EBM debat kinderartsen (in opleiding) de stelling ‘antibiotische profylaxe bij recidiverende urineweginfecties is zinloos’ tegenover urologen (in opleiding).
Het was een onderhoudend en door beide partijen goed voorbereid debat. Door een duopresentatie bij de urologen werd deze door henzelf al vergeleken met RTL-4. Dat de stemming goed was, bleek ook wel door de steun van de aanwezige aanhang: de roze collegezaal was voorzien van een enorm spandoek als support.
De kinderartsen startten sterk met het tonen van veel evidence based onderzoek. De urologen pareerden hier verrassend op door de stelling direct om te draaien, namelijk: ‘wat is zinloos’? Door aan te tonen dat het toedienen van antibiotische profylaxe enig nut heeft, hoe klein dan ook, is het immers niet meer zinloos. De kinderartsen kwamen scherp terug: de urologen hadden meer tijd nodig gehad dan de toegestane tijd.
Veel gelach maar ook waardering in de zaal voor de debaterende artsen: Berber Kapitein en Martijn Slieker (kinderartsen) en Jeltje de Beij en Ruben Korthorst (urologie). Bij de tussenstemmingen van het publiek over de stelling was de invloed van de presentaties merkbaar: het percentage voor en tegen bleef wisselen.
Prof. Kalkman complimenteerde beide partijen met de goed onderbouwde evidence. Op het gebied van wetenschappelijk bewijs waren beide presentaties boeiend en voorbereid. Ook vond hij het heel plezierig dat er serieus en met respect naar elkaar werd geluisterd.
Prof. Visser sprak ook zijn waardering uit. De presentaties waren zeer goed gedaan. De enige kritische opmerking van zijn kant: gebruik nooit een Italiaans onderzoek als je wilt overtuigen. Na vier stemmingen bleek uiteindelijk dat de meerderheid in de zaal (56%) het niet eens was met de stelling.