Prof.dr.ir. G.H. de Vries (WRR en UvA)
Prof. De Vries is sinds 2006 Raadslid van de WRR, een onafhankelijk adviesorgaan van de Nederlandse regering dat de taak heeft te adviseren over lange termijn maatschappelijke ontwikkelingen. Hij is sinds 1997 hoogleraar Wetenschapsfilosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Daarvoor was hij hoogleraar Wijsbegeerte aan de Universiteit Maastricht. Zijn voornaamste werk ligt op het terrein van het onderzoek naar de ontwikkeling van wetenschap en technologie in relatie tot hun maatschappelijke, politieke en ethische aspecten. Hij publiceerde onder meer over medische ethiek en de maatschappelijke gevolgen van ontwikkelingen in de genetica.
Titel: “Onzekere veiligheid”
Inhoud: Ondanks – soms ernstige – incidenten mag het preventiebeleid op het terrein van de fysieke veiligheid een succes worden genoemd. Toch meent de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) in een op 1 oktober 2008 uitgebracht advies aan het Kabinet dat het beleid in de toekomst op een andere leest moet worden geschoeid. In een omstreeks dezelfde tijd uitgebracht rapport heeft ook de Gezondheidsraad een in hoofdlijnen gelijkluidend advies uitgebracht.
Het bestaande preventiebeleid is gericht op het beheersen van bekende risico’s. De WRR constateert dat de samenleving in toenemende mate met situaties wordt geconfronteerd met zogeheten onzekere risico’s, waarbij potentiële schadeomvang en kansen nog moeilijk of niet zijn in te schatten. Een toekomstbestendig veiligheidsbeleid zou gericht dienen te zijn op de omgang met zulke onzekerheden.
In het rapport Onzekere veiligheid – verantwoordelijkheden rond fysieke veiligheid werkt de WRR de kaders van een dergelijk veiligheidsbeleid uit. De WRR bepleit het voorzorgbeginsel als uitgangspunt te kiezen en de aandacht te richten op de organisatorische eisen die een adequate omgang met onzekerheden stelt. Dat heeft vergaande juridische consequenties, impliceert nieuwe taken voor toezichthouders en brengt verschuivingen in de verhoudingen tussen wetenschappelijke experts, beleidsmakers en de samenleving met zich mee.