Als uit het poliklinisch onderzoek blijkt dat de ademhalingsreserve onvoldoende is,
wordt de patiënt opgenomen.
Dit gebeurt ook als de patiënt klachten heeft die wijzen op onvoldoende ademhaling tijdens de slaap.
Voor het instellen van de chronische (langdurige) beademing wordt de patiënt opgenomen op:
• de Afdeling voor Ademhalingsondersteuning (AVA)
van het revalidatiecentrum Groot Klimmendaal te Arnhem of
• een Intensive Care (IC)-afdeling van een ziekenhuis
Dit geldt zowel voor de non-invasieve als de invasieve chronische beademing.
Tijdsduur van beademing
Chronische beademing kan zowel alleen 's nachts (tijdens de slaap) als continu worden toegepast. In de volgende paragrafen worden beide vormen beschreven.
Nachtelijke (chronisch intermitterende) beademing
Nachtelijke chronische beademing (chronische intermitterende beademing) voorkomt hypoventilatie.
Voor het slapen gaan wordt bij de patiënt het beademingsapparaat aangesloten en aangezet.
Na het ontwaken wordt het weer afgesloten en uitgezet.
De patiënt ervaart de beademing als een verbetering omdat de klachten van onvoldoende ademhalen (hypoventileren) verdwijnen.
De hoeveelheid koolzuur in het bloed neemt niet meer toe en normaliseert zelfs.
Bovendien krijgen de ademhalingsspieren rust.
Het is niet te voorspellen hoe lang iemand gebaat is met chronische beademing alleen gedurende de nacht.
Bij een progressieve spierziekte komt een moment dat ook overdag beademing nodig kan zijn.
Het komt dus voor dat patiënten nagenoeg dag en nacht van chronische beademing gebruik kunnen maken.
De overgang van nachtelijke beademing naar continue beademing ('s nachts én overdag) gebeurt in het algemeen geleidelijk.
Chronisch continue beademing
We spreken van chronisch continue beademing als de patiënt vrijwel volledig afhankelijk is van beademing.
Meestal zal de noodzaak tot continue beademing zeer geleidelijk ontstaan, zoals bij patiënten met een langzaam progressieve spierziekte.
Continue beademing is zeker nodig als een patiënt door een hoge cervicale dwarslaesie
(onderbreking van de zenuwbanen in het ruggenmerg in de nek) heeft opgelopen.
Dit kan bijvoorbeeld door een ongeluk zijn ontstaan.
Hierbij kunnen de zenuwen die de ademhalingspieren bedienen niet meer goed werken.
Continue beademing hoeft niet aan bed te gebeuren.
Het is al sinds vele jaren mogelijk om een beademingsapparaat op een elektrische rolstoel te installeren.
Zo wordt een zekere mobiliteit gewaarborgd.
Vormen van beademing
Er zijn verschillende vormen van chronische beademing die kunnen worden gebruikt.
• non-invasief: beademing via een neusmasker, mond-neusmasker, gezichtsmasker en mondstuk of
• invasief: beademing via een tracheacanule in een tracheostoma. Voor deze vorm is een operatie nodig .