Hoe gaat het onderzoek?

Hoe werkt een zuigcurettage?

1. U maakt een afspraak voor een zuigcurettage. U maakt ook een afspraak voor een gesprek over de narcose bij de anesthesioloog (de dokter die de narcose geeft). Op de afspraak met de anesthesist stelt u alle vragen die u hebt over de narcose. De anesthesist onderzoekt u en stelt vragen over uw gezondheid.
2. Op de dag van de zuigcurettage wordt u opgenomen op de afdeling Zwangeren van het Wilhelmina Kinderziekenhuis.
3. U krijgt direct nadat u bent opgenomen een tablet misoprostol ingebracht in uw vagina. Door deze tablet gaat uw baarmoedermond een beetje open, dat maakt het afbreken van de zwangerschap makkelijker.
4. We brengen u onder narcose.
5. Met steeds dikkere staafjes rekken we uw baarmoedermond voorzichtig op.
6. Als de baarmoedermond voldoende open is, brengen we het uiteinde van een holle buis (tot 12 mm doorsnede) in uw baarmoeder. Met een kleine pomp zuigen we de inhoud van uw baarmoeder door de holle buis weg.
7. Na ongeveer 10 minuten komt u bij uit uw narcose en gaat u naar de uitslaapkamer. Uw partner kan bij u in de uitslaapkamer zijn.
8. Als uw bloedgroep rhesus-D negatief is krijgt u na de ingreep een injectie met anti-rhesus D-immunoglobuline.
9. U mag meestal na een paar uur naar huis.
10. Meestal hebt u na een zuigcurettage wat vaginaal bloedverlies. Dit kan ongeveer twee weken duren. Zo’n 4 tot 6 weken na het laten afbreken van de zwangerschap menstrueert u weer. Meestal hebt u na een zuigcurettage geen pijn.

Hoe werkt het opwekken van een bevalling?

1. U maakt een afspraak voor het opwekken van de bevalling bij de arts die u begeleidt.
2. U krijgt van het ziekenhuis een pil mee naar huis (mifegyne 200 mg). Mifegyne zorgt ervoor dat uw baarmoederspier gevoelig wordt voor medicijnen die de baarmoeder laten samentrekken (misoprostol).
3. U bewaart de mifegyne tot 36 tot 48 uur voor u naar het ziekenhuis gaat. Dan neemt u de mifegynetablet thuis in. Soms krijgt u wat bloedverlies of lichte buikkrampen van de mifegyne. Er is een kleine kans (enkele procenten) dat de mifegyne bij u heel sterk werkt. Dan kan uw kind thuis geboren worden. Belt u dan de verloskamers op telefoonnummer 088 75 589 10.
4. U gaat op de afgesproken tijd naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis krijgt u een éénpersoonskamer met douche, wc, telefoon en tv. Uw partner kan de hele tijd bij u blijven.
5. U krijgt zoveel mogelijk dezelfde verpleegkundige en dezelfde arts. Tijdens uw opname krijgt u medicijnen (misoprostol) die de baarmoeder laten samentrekken. De arts brengt deze tabletten in uw vagina. Ze werken meestal na ongeveer 30 minuten. U krijgt dan weeën. De misoprostol tabletten werken niet altijd de eerste keer. Dan krijgt u na 4 tot 6 uur nog een paar tabletten.
6. Weeën zijn vaak pijnlijk. Uiteraard kunt u iets tegen de pijn krijgen. Meestal geven we een ruggenprik (epidurale analgesie). Dat werkt heel goed en het werkt meteen. Maar een ruggenprik is een echte medische handeling. Alleen de anesthesioloog mag een ruggenprik geven. De anesthesioloog is tijdens kantooruren in principe meteen beschikbaar; buiten kantooruren kan het soms wat langer duren, maar meestal niet langer dan een uur. U kunt ook een injectie met pethidine krijgen. Dat werkt soms pas na 30 tot 50 minuten. En het werkt minder goed tegen de pijn dan een ruggenprik. U kunt er wat suf van worden. Maar het voordeel is dat elke verpleegkundige deze injectie mag geven. Sommige mensen hebben angst voor een ruggenprik en kiezen daarom voor een injectie met pethidine.
7. Door de weeën wordt uw kind geboren. De bevalling duurt gemiddeld 12 uur.
8. Bij ongeveer een derde van deze bevallingen wordt de placenta niet vanzelf geboren. Of er blijft een stukje van de placenta achter in de baarmoeder. Dat is gevaarlijk. U moet dan naar de operatiekamer. Daar halen we (het stukje van) de placenta onder narcose uit de baarmoeder. Daarna moet u nog enkele uren in het ziekenhuis blijven tot de narcose goed uitgewerkt is.

Doet het opwekken van de bevalling pijn?

Door het opwekken van de bevalling ontstaan weeën. Weeën zijn pijnlijk. Meestal verloopt de bevalling wel sneller dan een bevalling bij 40 weken.

Waar kan ik de zwangerschap laten afbreken?

Als we bij prenataal onderzoek in het UMC Utrecht hebben ontdekt dat uw kind een ernstige afwijking heeft, kunt u uw zwangerschap in het UMC Utrecht laten afbreken.
Als u door een gynaecoloog buiten het UMC Utrecht voor prenataal onderzoek bent verwezen naar ons, verwijzen wij u voor het afbreken van uw zwangerschap terug naar uw eigen gynaecoloog.

Als op de 20-weken echo te zien is dat mijn kind een lichamelijke afwijking heeft, kan ik dan de zwangerschap laten afbreken als ik dat wil?

Ja, dat kan, maar het kan niet altijd in het UMC Utrecht zelf. Het UMC Utrecht adviseert om altijd eerst vervolgonderzoek te laten doen, bijvoorbeeld een uitgebreid echo-onderzoek of een vruchtwaterpunctie. Als u er na de uitslag van het vervolgonderzoek voor kiest om de zwangerschap te laten afbreken, beslist een team van deskundigen of het UMC Utrecht daaraan mee wil werken. Als de afwijking maar klein is, bijvoorbeeld een lipspleet (schisis) of een afwijking aan een vinger of een teen, dan is het afbreken van de zwangerschap in het UMC Utrecht niet vanzelfsprekend. U kunt dan terecht in een abortuskliniek.

Wie betaalt het laten afbreken van de zwangerschap?

Het afbreken van een zwangerschap na prenatale diagnostiek gebeurt bijna altijd in een ziekenhuis. Dan betaalt uw ziektekostenverzekeraar de kosten. Als u uw zwangerschap laat afbreken in een abortuskliniek, betaalt de AWBZ de kosten.

Hoe verder na het laten afbreken van de zwangerschap?

U kunt ongeveer twee weken last hebben van bloedverlies. Na ongeveer 4 tot 6 weken krijgt u uw menstruatie. U hebt evenveel kans om opnieuw zwanger te worden als vóór het afbreken van de zwangerschap. Het afbreken van een zwangerschap heeft in principe geen nadeel voor de zwangerschappen erna.

Psychische problemen na het afbreken van de zwangerschap

Regelmatig krijgen vrouwen psychische problemen na het afbreken van een zwangerschap wegens afwijkingen bij het kind. Uit recent onderzoek van Marijke Korenromp* is gebleken dat zich bij een fors deel van de vrouwen een post traumatisch stress syndroom (PTS) ontwikkelde. In het onderzoek werden 196 vrouwen gevolgd die een zwangerschap hebben laten afbreken (vóór 24 weken) omdat er afwijkingen bij het kind waren vastgesteld. De vrouwen werden 2 tot 7 jaar gevolgd, bij 17 procent werd een post traumatisch stress syndroom (PTS) vastgesteld. Hoe langer de zwangerschap gevorderd was, hoe meer verdriet en hoe meer kans op PTS.

Bij de meeste ouders duurt de verwerking een half jaar tot anderhalf jaar.
Het UMC Utrecht biedt mogelijkheden voor psychische begeleiding en nazorg. Het UMC Utrecht kan u ook verwijzen naar zelfhulpgroepen en lotgenotencontacten.
* Proefschrift Marijke Korenromp, 21 juni 2006, Universiteit Utrecht. “Parental adaption to termination of pregnancy for fetal anomalies”