Utrecht, 30 januari 2006 - Hormoontherapie tegen overgangsklachten remt de afname van klierweefsel in de borst, die normaal rond en na de overgang plaatsvindt. Dit kan de toename in borstkankerrisico verklaren als deze hormonen lang worden gebruikt. Epidemioloog Fränzel van Duijnhoven trekt deze conclusie in haar promotieonderzoek, dat is uitgevoerd bij het Universitair Medisch Centrum Utrecht.
De afgelopen jaren bleek uit verschillende onderzoeken dat hormoontherapie de kans op borstkanker vergroot. Dit risico is hoger naarmate vrouwen de hormonen langer slikken. Het precieze mechanisme daarachter is echter niet opgehelderd. Het onderzoek van Van Duijnhoven maakt aannemelijk dat een deel van het ongunstige effect van de hormoontherapie komt door het effect op het borstklierweefsel. Hoe meer klierweefsel in de borst, hoe groter de kans op borstkanker.
Via de borstkankerscreening verzamelde Van Duijnhoven mammogrammen (röntgenfoto’s van de borst) van 800 vrouwen die hormonen gebruikten en 800 vrouwen die geen hormonen gebruikten. Bij beide groepen vrouwen werd na verloop van tijd een afname in het klierweefsel gemeten, die overeenstemt met de gebruikelijke afname rond en na de overgang. De afname was echter kleiner bij vrouwen die hormonen gebruikten dan bij de vrouwen die geen hormonen gebruikten. De resulterende hogere hoeveelheid klierweefsel bij hormoongebruik kan de toename in het borstkankerrisico verklaren.
Van Duijnhoven vond ook aanwijzingen dat variaties in bepaalde genen vrouwen gevoeliger maken voor de effecten van hormoontherapie op het borstklierweefsel. Misschien zijn in toekomstig onderzoek vrouwen te selecteren die vanwege een grotere kans op borstkanker deze hormonen beter niet kunnen gebruiken.
Van Duijnhoven promoveert op 31 januari op haar onderzoeksresultaten.