Nucleaire Geneeskunde betekent letterlijk “kerngeneeskunde”, geneeskunde met behulp van radioactieve stoffen. Tot dit specialisme behoort het vaststellen (diagnostiek) of een ziekte aanwezig is en het vaststellen van de aard, plaats en uitgebreidheid van een ziekte. Daarnaast behoort ook de behandeling (therapie) van een beperkt aantal ziekten met behulp van radioactieve stoffen tot het terrein van de nucleaire geneeskunde.
Radioactieve stoffen
Sommige stoffen bezitten de eigenschap om spontaan bepaalde straling af te geven. Iedereen is aan straling blootgesteld, de zogenaamde natuurlijke straling. Dit zijn radioactieve stoffen die van nature in bijvoorbeeld de lucht, het water, het voedsel en gebouwen voorkomen.
Daarnaast bestaat kunstmatige straling. Dit zijn stoffen waarvan de nucleaire geneeskunde gebruik maakt bij het uitvoeren van onderzoek of behandeling. Deze stoffen zenden over het algemeen slechts korte tijd (meestal niet langer dan één dag) straling uit.
Nadelen van straling
Straling kan nadelig zijn voor de mens. Op de afdeling nucleaire geneeskunde is de toepaste hoeveelheid radioactiviteit en straling echter zo laag, dat er geen nadelige gevolgen te verwachten zijn.
Een (mogelijk) zwangere vrouw of vrouw die borstvoeding geeft doet er verstandig aan dit te melden vóór toediening van de radioactieve stof. Tijdens de zwangerschap of het geven van borstvoeding kan de radioactieve stof het ongeboren kind bereiken of worden uitgescheiden via de moedermelk.