HIV en AIDS-geïnfecteerden zijn voor medische zorg aangewezen op een gespecialiseerd centrum. Het Universitair Medisch Centrum (UMC) Utrecht is één van de 22 ziekenhuizen in Nederland, die zorg mag verlenen. Daarnaast is het UMC één van de drie centra in Nederland waar kinderen met HIV en AIDS behandeld worden.
In het UMC Utrecht heeft de patiënt de ene keer een consult met de specialist, de andere keer met de verpleegkundige. Internist-infectioloog Hoepelman legt uit waarom voor deze constructie gekozen is: “Een verpleegkundige heeft vaak meer tijd en kijkt ook naar andere dingen. Zij heeft bijvoorbeeld meer aandacht voor de patiënt zelf en zijn omgeving.”
Gecombineerde consulten
Uniek is het moeder-kindspreekuur. Het kind van een geïnfecteerde moeder komt op controle bij de kinderarts. De behandelaar van de moeder schuift daarbij aan en controleert tegelijkertijd de moeder. Een vergelijkbare samenwerking gebeurt ook bij geïnfecteerde zwangeren. Als een zwangere vrouw bij haar gynaecoloog komt, is daarbij ook de internist-infectioloog en eventueel de kinderarts aanwezig.
Levenslang
Als patiënten in het UMC Utrecht komen, testen artsen de afweer. Als de afweer tot ongeveer 35% van normaal gedaald is, start de behandeling, hoewel er nog geen direct gevaar voor de gezondheid is. “We proberen dat moment zo lang mogelijk uit te stellen”, vertelt Hoepelman. “De medicijnen hebben bijwerkingen en je moet een patiënt ook de tijd geven te wennen aan een levenslange behandeling. Want daar komt het natuurlijk wel op neer.”
Samenwerking met onderzoekers
De belangrijkste uitdaging is om patiënten iedere dag trouw hun medicijnen in te laten nemen. Doen ze dat niet, dan wordt het virus resistent (ongevoelig) en hebben de medicijnen geen effect meer. Hoepelman: “Daarom werken wij nauw samen met klinisch viroloog Boucher hier in het ziekenhuis. Wanneer wij een resistent virus aantreffen, sturen we dat door naar Boucher. Hij onderzoekt het virus en kijkt met welke combinatie van medicijnen het virus wel te bestrijden zou zijn. Tijdens het tweewekelijkse overleg, waarbij ook de ziekenhuisapotheker aanwezig is, bespreken we dan welke behandeling uiteindelijk het beste is voor de patiënt.”