Terug

Oorzaken respiratoire insufficiëntie

Chronische respiratoire insufficiëntie kan vele oorzaken hebben.

Spierziekten

De grootste groep patiënten die voor beademing in aanmerking komt, heeft een spierziekte of een ziekte van het zenuwstelsel. Deze ziekten kunnen aangeboren zijn. Ze kunnen ook later ontstaan. Vaak hebben ze een geleidelijk, erger wordend beloop.

Gevolg

Bij spierziekten gaan de spieren zelf achteruit. Bij zenuwziekten krijgen verder gezonde spieren geen prikkel meer en gaan daarom in conditie van de spieren achteruit.

Ook bij borstkasmisvormingen kunnen de normale spieren hun werk niet meer goed doen.

Door onvoldoende spierkracht raakt de ademhaling gestoord. Zonder behandeling overlijdt dan iemand aan de gevolgen van een onvoldoende ademhaling (hypoventilatie).

Doel beademing

Met beademing kan de levensduur van veel patiënten met een spieraandoening flink verlengd worden. In de praktijk blijkt dat langdurige beademing goed in te passen is in het leven van een patiënt.

Rug- en borstkasafwijkingen

Afwijkingen aan de borstkaswand (thoraxwand) kunnen de ademhaling belemmeren. Deze afwijkingen kunnen aangeboren zijn. Ook kunnen ze als complicatie van een spier- of zenuwziekte optreden. Bij een aangeboren ziekte onstaat de afwijking al tijdens de groei en verergert dit. Het proces is geleidelijk en duurt vaak jaren.

Door misvorming van de borstkas raken hart en longen ‘in de knel’. Een normale ademhalingsbeweging is dan niet goed meer mogelijk. Het uiteindelijke gevolg is een verminderde ademhaling.

Van deze verminderde ademhaling hoeft u niet direct last te krijgen. Klachten ontstaan pas als de ademhaling onvoldoende wordt, om het door het lichaam geproduceerde koolzuur te verwijderen (hypoventilatie). Op lange termijn kunnen er complicaties ontstaan zoals verhoogde bloeddruk in de longbloedvaten (pulmonale hypertensie).

Voorbeelden

  • s-vormige wervelkolomveranderingen;
    De rug is hierbij vaak in haar as gedraaid en er is sprake van een bochel (gibbus). We spreken dan van een “(torsie) scoliose”.
  • polio;
    ​Bij patiënten die poliomyelitis (virusontsteking van het ruggenmerg of polio) gehad hebben, kunnen dergelijke afwijkingen ook optreden.
  • andere ziektes.
    Ook na aantasting van het skelet door ziektes kunnen borstkasafwijkingen ontstaan. Vroeger waren bijvoorbeeld de ziekte van Bechterew en tuberculose hiervoor berucht.

Doel beademing

Bij vroegtijdige herkenning van ademhalingsbelemmering kunt u op tijd met beademing beginnen. Hierdoor kunnen we dodelijke complicaties van hart en longen voorkomen.

Obesitas (overgewicht)

Obesitas zien we ook als een borstkasafwijking. Door het overgewicht is er ook een belemmering van de ademhaling, waardoor er hypoventilatie kan ontstaan.

Slaap ademhalingsstoornissen (apnoe syndroom)

Centraal Slaap Apnoe Syndroom (CSAS)

Bij CSAS is er tijdens de slaap een ademstilstand. Deze ademstilstand komt door een stoornis in het ademcentrum in de hersenen.

U ademt dan gedurende een periode niet. Hierdoor wordt onvoldoende zuurstof opgenomen en geen koolzuur uitgeademd. Na een onderbreking in het ademhalen, volgt een periode van min of meer normaal ademen. Hierna komt er weer een periode van ademstilstand.

De ademstilstanden kunnen gedurende de slaap zeer vaak voorkomen.

Klachten

De klachten kunnen zijn::

  • een zeer onrustige slaap;
  • niet uitgerust wakker worden;
  • overdag in slaap vallen op onverwachte momenten;
  • extreme vermoeidheid.

Behandeling

De diagnose wordt gesteld in een zogenaamd slaapcentrum. Het onderzoek dat men daar doet heet een poly(somno)grafie. Hierbij worden tijdens de slaap diverse metingen uitgevoerd die met de ademhaling samenhangen. Het is een pijnloos onderzoek.

Doel beademing

De behandeling bestaat uit beademing tijdens de slaap. Kunstmatige beademing tijdens de slaap zorgt ervoor dat er geen ademstilstanden meer optreden.  

Obstructief Slaap Apnoe Syndroom (OSAS)

Bij OSAS is de ademhaling tijdens de slaap geblokkeerd. Tijdens de slaap raakt de ademhalingsweg in de keel afgesloten door onder andere verslapping van de spieren van de keel en/of rond de tong. Heftig snurken in combinatie met korte ademstilstanden kunnen symptomen zijn. Vaak speelt overgewicht een rol.

Klachten

De klachten kunnen zijn:

  • een zeer onrustige slaap;
  • heftig snurken gevolgd door een ademhalingsstilstand;
  • niet uitgerust wakker worden;
  • overdag in slaap vallen op onverwachte momenten;
  • extreme vermoeidheid.

Diagnose

In een zogenaamd slaapcentrum stelt men de diagnose. Hier voert men tijdens de slaap diverse metingen uit die met de ademhaling samenhangen. Het zijn pijnloze onderzoeken.

Behandeling

Bij meer dan 15-30 ademstilstanden per uur is de behandeling ademhalingsondersteuning. Een zogenaamd slaapcentrum begeleidt de behandeling. Is toch meer ademhalingsondersteuning nodig dan verwijst het slaapcentrum u door naar ons.

Behandeling bij overgewicht

De beste therapie bij overgewicht is meestal flink afvallen. De ademhalingsondersteuning kan hierbij helpen door u te helpen beter te slapen. Daardoor kan het makkelijker voor u zijn om meer te bewegen en te vermageren.

COPD

Copd staat voor ‘chronic obstructive pulmonary disease’. Een verminderde ademhaling (hypoventilatie) ontstaat bij deze ziekte door chronisch (langdurig, niet voorbijgaand) vernauwde luchtwegen en kapot longweefsel (longemfyseem). Roken is bijna altijd de boosdoener.

Doel behandeling

Als in een verder stadium van COPD een verhoogd koolzuur in het bloed ontstaat, kan chronische beademing dat verminderen, zodat er minder klachten zijn tijdens slaap en u zich overdag beter  kan inspannen.

In dit stadium bestaat er vaak ook een tekort aan zuurstof opname. Hiervoor hebt u meestal al zuustoftherapie. Voorwaarde hierbij is dat u niet meer rookt.