Terug

Cavernoom

Een caverneuze malformatie (kortweg: cavernoom) is een zeldzame vaatmisvorming die bestaat uit een hoopje van aderen in de hersenen of het ruggenmerg.

Cavernomen zijn relatief zeldzaam. Ze komen bij ongeveer een half procent van de bevolking voor, even vaak bij mannen als bij vrouwen. Meestal is er sprake van één cavernoom, maar sommige patiënten blijken meerdere cavernomen in het centraal zenuwstelsel (hersenen en/of ruggenmerg) te hebben. Over het algemeen zijn cavernomen niet erfelijk, al zijn er wel enkele families bekend die een erfelijke afwijking hebben.

Symptomen Cavernoom

Meestal treden de eerste verschijnselen van een cavernoom op tussen het 20e en 40e levensjaar. De verschijnselen zijn vaak:

  • epileptische aanvallen
  • neurologische uitval

Grote, levensbedreigende hersenbloedingen komen bij cavernomen zelden voor.

Onderzoek en diagnose

Soms is een cavernoom zichtbaar op een ct-scan doordat er een verkalking te zien is. De mri-scan is echter het enige onderzoek dat een goed beeld oplevert, zodat we de diagnose pas na deze scan met een vrij grote zekerheid kunnen stellen.

Occulte of cryptische vaatmisvorming

Een cavernoom is anders dan andere vaatmisvormingen (zoals een aneurysma en arterio-veneuze malformatie (avm) ) omdat het niet zichtbaar wordt door contrastonderzoek van de bloedvaten (angiografie). Daarom noemden we de aandoening vroeger ook wel een occulte of cryptische ('het is er wel maar je ziet het niet') vaatmisvorming. Tegenwoordig kunnen we de diagnose goed stellen met een mri-onderzoek.

Geen hersentumor

Een cavernoom wordt nog al eens verward met een caverneus hemangioom, een tumor die in meerdere organen, o.a. de hersenen, kan voorkomen. Een cavernoom is geen hersentumor, maar doordat er bloed kan lekken via de abnormaal dunne vaatwand, kunnen cavernomen soms een aanzienlijke omvang krijgen.

Bloedingen

Naast de lekkage van bloed en andere, ongemerkte, kleinere bloedinkjes, bestaat er een kans op een grotere bloeding. Afhankelijk van de locatie in het hersenweefsel leidt de bloeding tot neurologische uitval (bijvoorbeeld verlammingsverschijnselen) of epileptische aanvallen. Ook komt het steeds vaker voor dat we cavernomen bij toeval ontdekken als we een mri-onderzoek om een andere reden uitvoeren.

Behandeling Cavernoom

Of een cavernoom behandeld moet worden, hangt van verschillende factoren af:

  • wat de verwachting is als we niets doen (natuurlijk beloop)
  • welke verschijnselen het cavernoom hebben veroorzaakt
  • de plaats waar het cavernoom zit in het centraal zenuwstelsel
  • uw leeftijd
  • uw algemene lichamelijke en neurologische toestand  

Natuurlijk beloop

Het natuurlijk beloop van cavernomen vinden we belangrijk, omdat we steeds een afweging moeten maken: u loopt risico op een bloeding als we het cavernoom niet behandelen, maar een behandeling heeft ook een risico. De kans op een hersenbloeding is klein. Het is belangrijk om in te schatten hoe groot de kans is dat u alsnog klachten krijgt van de cavernoom. Deze kans is kleiner als er geen klachten zijn en het cavernoom bij toeval is gevonden en groter als er wel klachten zijn of als er al een keer een bloeding is geweest. Als u geen klachten hebt, dan behandelen we het cavernoom meestal niet. Als u toch klachten krijgt, dan maken we opnieuw foto’s en zullen we opnieuw afwegen of het verstandig is om te behandelen of af te wachten. Soms behandelen we een cavernoom om te zorgen dat iemand minder epileptische aanvallen krijgt.

Operatie

De behandeling bestaat meestal uit een operatie.

Wanneer de cavernoom op een moeilijk te bereiken plaats zit (bijvoorbeeld diep in de hersenen of in de buurt van belangrijke functies) dan opereren we u niet.

Hebt u vragen?

Hebt u vragen, of wilt u een afspraak maken? Neem dan contact op met de polikliniek algemene neurologie.

Polikliniek

Verpleegafdeling

Specialismen