Terug

Heel blijven

Heel-blijven.jpg

Het leuke van jou als vierde kind is ook dat we  iets terug zien van je oudere broers. Soms  herkennen we bepaalde dingen nét iets te goed. Onbedaarlijk huilen na een dagje school bijvoorbeeld. Je oren dichthouden als het iets drukker wordt. Niet de klas in willen als de kerstverlichting aan staat, of juist weer uit is.

Bij je grotere broers hadden we het  op die leeftijd nog niet zo in de gaten. We dachten er toen nooit aan om verder hulp te zoeken. Een kind mag best rustig en verlegen zijn en een kleuter moet vooral gewoon kleuter kunnen zijn. Maar achteraf zien we ook dat gedurende de  de schooljaren de stress te groot werd. Dat  het niet meer lukte om voortdurend aan te passen. En toen moesten we  opeens wel wat gaan ‘repareren’.

Dit keer besloten we wel om met jou als kleuter al naar de psycholoog te gaan. Het onderzoek betekende voor  jou een aantal ochtenden spelen. En de zogenoemde sensorische integratie-therapie bij de kinderfysiotherapeut is voor jou een wekelijks sportmoment waar je veel plezier in hebt. Dat je daardoor went aan verschillende prikkels, grenzen leert verleggen en wij goede tips voor thuis krijgen, daar heb je geen erg in. 

Op school zijn er aanpassingen, je kan dagelijks even springen op de trampoline als de drukte in je hoofd teveel wordt. De juf doet geweldig mee, leert anders naar je te kijken, beter te anticiperen om je te helpen verder te groeien.  Naar school ga je  voorlopig halve dagen, zodat er door de ontspanning daardoor ruimte komt voor ontwikkeling. 

Nee, we hoeven niet met je naar de psycholoog om je beter te maken, we willen graag dat je heel blijft.

---

Peter is getrouwd met Bertine en heeft zoons in de leeftijd van 6 tot 19 jaar. Vier jongens met ieder hun eigenheid; slim, vrolijk, serieus, eigenwijs, onhandig, handig. Drie zijn gediagnosticeerd met een vorm van autisme.

Peter werkt als informatiemanager en zingt in zijn vrije tijd. Hij is ook lid van de Familieadviesgroep die de afdeling Psychiatrie bijstaat. Peters verhalen zijn eerder gepubliceerd in LMA magazine, het tijdschrift van de Stichting Leven Met Autisme.