Van epilepsie naar een diploma
Het was een feestelijk moment: Matthijs ontving zijn diploma Leider Sportieve Recreatie (LSR) op het Speciaal Onderwijs. Hij mag nu onder begeleiding een gymdocent of coach assisteren. Jaren geleden beheerste epilepsie zijn leven. Dankzij een complexe epilepsieoperatie in het UMC Utrecht waarbij zijn linkerhersenhelft ‘uitgezet’ werd, kreeg Matthijs de kans om weer vooruit te kijken. Zijn droom? Assistent-trainer worden en andere kinderen laten zien dat je ook met een beperking kunt sporten.
Het gaat goed met Matthijs. "Veel beter dan tien jaar geleden: vóór de epilepsieoperatie was mijn leven heel anders. Ik mocht bijvoorbeeld niet alleen naar buiten, omdat je nooit wist wanneer er een epileptische aanval kwam. "Het voelde alsof hij gevangen zat achter een muur van epilepsie, hij was een schim van zichzelf", vertelt zijn moeder Anne.
Diploma als bekroning
Na de operatie veranderde dat. Matthijs ging verder met de helft van zijn hersenen. “Ik was bang dat de operatie hem zou veranderen", vertelt Anne. "Dat juist datgene wat hem zo bijzonder maakt, zou verdwijnen. Maar dat zat niet in de zieke linkerhersenhelft."
Matthijs houdt blijvend minder zicht aan zijn rechterkant en zijn rechterarm en -hand functioneren minder goed. Maar zijn karakter bleef hetzelfde. "Hij ziet altijd het goede in mensen, is lief, grappig en wil iedereen helpen. Nu krijgt hij de kans om dat ook echt te doen." Zijn diploma voelt als een bekroning op jaren hard werken.
Kijk wat er wél kan
Anne: "Matthijs is een jongen met dromen en duidelijke doelen. Tegelijkertijd blijft hij kwetsbaar. Als ouders beweeg je voortdurend tussen vasthouden en loslaten. We hebben altijd geprobeerd om te kijken naar wat wél kan. Dat heeft hem én ons veel gebracht."
"Lezen en schrijven waren voor mij tijdens mijn opleiding niet makkelijk. Toch heb ik geen lessen overgeslagen." Tijdens zijn opleiding combineerde Matthijs lessen met stage en kreeg hij begeleiding van vertrouwde mensen, bijvoorbeeld zijn docente van de middelbare school. "Ik vond het soms lastig om hulp te vragen. Maar juist daardoor kwam ik verder." Zijn moeder vult aan: "We hebben Matthijs altijd geleerd dat je het niet alleen hoeft te doen. Mensen willen je vaak graag helpen."
"Ik kan nu zelf kiezen wat ik met mijn leven wil"
Waar Matthijs het meest trots op is? "Dat ik zelf heb kunnen kiezen wat ik met mijn leven wil."
Anne: "Matthijs heeft zich met veel vertrouwen overgegeven aan het hele proces. Hij vertrouwde op ons, op de artsen en op alle mensen om hem heen. Dat vertrouwen heeft hem gebracht waar hij nu staat."
Aan kinderen en jongeren die voor dezelfde keuze staan, heeft Matthijs een duidelijke boodschap: "Een operatie is spannend, maar als artsen denken dat het kan helpen, vertrouw daar dan op. In het UMC Utrecht kijken veel specialisten mee voordat zo'n besluit wordt genomen. Als je de kans hebt om te opereren, grijp die dan."
Fotografie: Janita Sassen