Interviews (stages en trainingen) - BMW

'Een promotietraject maakt jou de expert op je eigen kleine gebied'

'Binnen de master Neuroscience & Cognition ga je sowieso snel de diepte in, wat voor mij een van de redenen was om de master hier in Utrecht te doen. De nadruk ligt hier op de praktijk. Vooral tijdens de twee langdurige stages kom je er snel achter of onderzoek doen je goed ligt.'

Stagiaires begeleiden

'Ongeveer tien procent van mijn tijd besteed ik aan onderwijs geven: werkgroepen begeleiden, stagebegeleider zijn en helpen bij practica. De eerste keer dat ik een groepje van tien à vijftien eerstejaars begeleidde bij een werkgroep was ik wel een beetje gespannen. Maar het was heel leuk, en ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat ze zo enthousiast zouden zijn; mijn stukje was onderdeel van een verplicht vak. Tijdens practica met derdejaars BMW-studenten (waarbij ze onder meer meekeken bij een dierproef) was de interactie nog groter; we stelden over en weer heel veel vragen.'

Optogenetics is een manier om neuronen in actie te laten komen. De hersenen van een genetisch gemanipuleerde proefmuis staan via een gaatje in de schedel in contact met een lichtbron. De neuronen in het muizenbrein zijn geïnfecteerd met een virus, dat een een algachtig eiwit in de neuronen brengt. Dit specifieke eiwit reageert op blauw licht. Het reageert zelfs zó snel, dat er tussen de opdracht van de onderzoeker (lichtbron aanzetten) en de actie van de geïnfecteerde neuronen minder dan een milliseconde zit. Door zo precies neuronen te besturen, kun je onder andere het beloningssysteem in de hersenen manipuleren – van muizen tenminste. In de toekomst zou de techniek een rol kunnen spelen in bijvoorbeeld verslavingsproblematiek.

Alles proeven

'Overigens niets dan lof voor de brede opzet van de Fundamentals Course – tien weken lang – aan het begin van de master, waarin je van alle gebieden in neurowetenschappen proeft. Mijn voorkeur voor fundamenteel onderzoek kwam daar bovendrijven. Zeker mijn tweede stage, een halfjaar in North Carolina waarbij ik de optogenetics-techniek onder de knie kreeg, haalde mijn laatste twijfel weg: een klinisch traject is niet het mijne. Nog niet althans.'

'Ik begeleid nu een stagiair die mij gaat helpen met mijn onderzoek. Een paar jaar terug werd ik zelf begeleid; het is even wennen om die andere rol te vervullen. Hoe breng ik kennis over? Waarin verschilt zijn onderzoeksaanpak van die van mij? Zelf heb ik heel veel geleerd van mijn stages. De eerste, van negen maanden, draaide om in vitro elektrofysiologie. Ik deed proeven met plakjes van de hersenen. Die plakjes moest je zo lang mogelijk “in leven” zien te houden. Heel moeilijk; ik kreeg veel begeleiding in het begin. En dan, stapje voor stapje, wordt je in zo'n stage steeds autonomer. En als oio moet je ook autonoom zijn: dit is mijn project, ik moet zelf bedenken wat de volgende stap gaat zijn.'