Terug

Leden cliëntenraad

Leden cliëntenraad

De cliëntenraad bestaat uit een groep gemotiveerde mannen en vrouwen. Sommigen zijn zelf patiënt, anderen waren dat en weer anderen komen of kwamen op een heel andere manier in aanraking met het UMC Utrecht. De achtergronden zijn uiteenlopend; van architect tot voormalig ziekenhuisbestuurder en van vlogger tot communicatieadviseur. Hieronder stellen de leden zich aan u voor.

Maarten: Sinds 2011 werk ik als zelfstandige. Daarvoor werkte ik bijna twintig jaar als bestuurder in diverse ziekenhuizen (portefeuille zorg en kwaliteit/veiligheid). Ook als cliënt heb ik in die periode veel ziekenhuiservaring opgedaan. Ik ervoer dat cliëntenparticipatie naast kennis en (veiligheids)procedures een belangrijke pijler voor goede kwaliteit en veiligheid in de zorg is. 

Vanuit de cliëntenraad van het UMC Utrecht heb ik de kans om met de bril van de cliënt op hieraan een bijdrage te leveren. Ik hoop met mijn achtergrond een brug te slaan tussen de zienswijze vanuit de cliënt en die van de organisatie en zorgverleners, om zodoende cliëntenparticipatie tot een vast onderdeel van het beleid en het kwaliteitssysteem te maken. 

Jolanda: Door een aangeboren afwijking kom ik regelmatig in aanraking met de zorg. Toen ik een aantal jaren geleden in het ziekenhuis lag nam ik me voor om - wanneer ik weer bevrijd zou zijn van alle slangen, toeters en bellen - mijn professionele carrière te combineren met mijn 'carrière als patiënt'. 

Vanuit de Cliëntenraad van het UMC Utrecht zet ik me o.a. in voor het benutten van de ervaringskennis van patiënten, de digitalisering van de zorg, en preventie. Daarbij komen mijn inhoudelijke, strategische en bestuurlijke kwaliteiten goed van pas. Mijn ambitie is om het perspectief van de patiënt te laten doorklinken in alle aspecten van de zorg.  Dat vraagt een klantgerichte mindset van professionals.

Ties: Het is fantastisch dat degenen waarvoor een ziekenhuis uiteindelijk bestaat, de cliënten, steeds meer en beter aan kunnen geven hoe zij uiteindelijk het beste geholpen kunnen worden. Laten we dat verder uitbouwen!

Zelf ben ik in 2006 met Type 1 Diabetes (T1D) gediagnosticeerd en kom sindsdien met zekere regelmaat in het ziekenhuis. Gelukkig vooral ter controle en om met mijn zorgteam te sparren hoe ik mijn T1D kan managen om optimaal te leven.

Als ik niet aangeef wat ik een optimaal leven vind, is het ook voor mijn zorgteam lastig om daar op in te spelen. Waarschijnlijk geldt dit voor duizend-en-een zaken in en rond het UMC Utrecht. Laten wij er als cliënten samen voor zorgen dat iedereen weet wat wij optimaal vinden zodat men ook optimaal voor ons kan zorgen.

Ruud: Een forse rugoperatie deed mij in het UMC Utrecht belanden. Sinds die tijd ga ik wat stijfjes door het leven, het zij zo. Het is er niet minder mooi om!

Mijn stip op de horizon in het ziekenhuis is, de stip op de horizon: die zal en moet er altijd blijven. Dus een voortdurende vraag hoe het beter kan voor alle betrokkenen in het ziekenhuis. Wat kunnen de ontwikkelingen in de techniek, in de maatschappij en in onderwijs en onderzoek betekenen voor ons? Fundamentele nieuwsgierigheid ten faveure van de patiënt.

Joop: Toen ik hartproblemen kreeg, kwam ik in aanraking met een ‘tak van sport’, die ik tot die tijd slechts zijdelings kende. Mijn problemen eindige met dertien weken opname in het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Hier kreeg ik, na een harttransplantatie het leven terug. Naast een grote mate van dankbaarheid, ben ik me ook gaan interesseren voor de gezondheidszorg. Als je je er in verdiept blijkt het een ontzettend boeiende wereld te zijn.

Vanuit mijn vak als overheids-communicator weet ik dat de rol van de omgeving de laatste decennia steeds belangrijker is geworden. Dat geldt ook voor de doelgroep patiënten in de gezondheidszorg. Gelukkig zie je steeds meer dat patiëntenparticipatie serieus wordt genomen. Op allerlei vlakken wordt er inhoud aan gegeven. Omdat ik in 2019 met pensioen ga, en niet achter de geraniums wil gaan zitten, wil ik mijn tijd nuttig besteden en graag een bijdrage leveren aan het verder inhoud en vorm geven van die patiëntenparticipatie. Ik ben ervan overtuigd dat een goede ‘verbinding’ tussen patiënt en zorgverlener het ziekteproces positief kan beïnvloeden. Ik lever daar graag een bijdrage aan.

Maarten: Sinds september 2017 ben ik met pensioen en zijn mijn vrouw en ik verhuisd naar Zeist om dichter bij onze kinderen (6) en kleinkinderen (8) te wonen. Ik ben sinds 1996 onder behandelingen van diverse specialisten in verband met hart- en vaataandoeningen en diabetes. Vanaf 2018 gebeurt dat in het UMC Utrecht, waar ik sinds januari 2020 ook lid ben van de cliëntenraad. 

Vanuit de cliëntenraad wil ik graag bevorderen dat de patiënt gehoord wordt. Zorg, zowel individueel als beleidsmatig, is gebaat met de stem uit de leefwereld van de patiënt. Stimuleren dat die stem klinkt én dat er naar geluisterd wordt is daarvoor nodig. Hulpverleners, beleidsmakers en patiënten kunnen dan veel van elkaar leren en zo de zorg verbeteren. Om zo samen te kunnen beslissen moet echter ook nog veel geleerd worden. Ik denk dat ik met mijn achtergrond als huisarts en docent daar een bijdrage aan kan leveren. Begin 2016 heb ik op vakantie een ernstig sportongeluk gehad. Met een grote klap kwam ik toen in aanraking met het geweldige systeem van medische zorg, elders in West Europa en na repatriëring in het UMC Utrecht. Juist door deze zorg was ik weer snel op de been (letterlijk!), ook al volgde er een langdurig herstelproces met her-en-der teleurstelling. Ik heb ervaren dat ik als patiënt meer dan eens moeite had te volgen wat er me overkwam, ondanks de goede inzet van de medische zorgprofessionals.

Als lid van de Cliëntenraad wil ik me er voor inzetten dat het UMC Utrecht altijd de mens en de menselijke maat als startpunt van medische zorg hanteert. Dit vergt een open en continue uitwisseling tussen patiënt (en haar/zijn naasten) en medische zorgprofessional over de mogelijkheden, onmogelijkheden en vooruitzichten. Ik ben nieuwsgierig naar de gedragswetenschappelijke aspecten hiervan. Met mijn ervaring als patiënt en mijn ervaringen uit de wereld van de financiële dienstverlening wil ik me hier graag voor inzetten.  Begin 2016 heb ik op vakantie een ernstig sportongeluk gehad. Met een grote klap kwam ik toen in aanraking met het geweldige systeem van medische zorg, elders in West Europa en na repatriëring in het UMC Utrecht. Juist door deze zorg was ik weer snel op de been (letterlijk!), ook al volgde er een langdurig herstelproces met her-en-der teleurstelling. Ik heb ervaren dat ik als patiënt meer dan eens moeite had te volgen wat er me overkwam, ondanks de goede inzet van de medische zorgprofessionals.

Als lid van de Cliëntenraad wil ik me er voor inzetten dat het UMC Utrecht altijd de mens en de menselijke maat als startpunt van medische zorg hanteert. Dit vergt een open en continue uitwisseling tussen patiënt (en haar/zijn naasten) en medische zorgprofessional over de mogelijkheden, onmogelijkheden en vooruitzichten. Ik ben nieuwsgierig naar de gedragswetenschappelijke aspecten hiervan. Met mijn ervaring als patiënt en mijn ervaringen uit de wereld van de financiële dienstverlening wil ik me hier graag voor inzetten.  

Begin 2016 heb ik op vakantie een ernstig sportongeluk gehad. Met een grote klap kwam ik toen in aanraking met het geweldige systeem van medische zorg, elders in West Europa en na repatriëring in het UMC Utrecht. Juist door deze zorg was ik weer snel op de been (letterlijk!), ook al volgde er een langdurig herstelproces met her-en-der teleurstelling. Ik heb ervaren dat ik als patiënt meer dan eens moeite had te volgen wat er me overkwam, ondanks de goede inzet van de medische zorgprofessionals.

Als lid van de Cliëntenraad wil ik me er voor inzetten dat het UMC Utrecht altijd de mens en de menselijke maat als startpunt van medische zorg hanteert. Dit vergt een open en continue uitwisseling tussen patiënt (en haar/zijn naasten) en medische zorgprofessional over de mogelijkheden, onmogelijkheden en vooruitzichten. Ik ben nieuwsgierig naar de gedragswetenschappelijke aspecten hiervan. Met mijn ervaring als patiënt en mijn ervaringen uit de wereld van de financiële dienstverlening wil ik me hier graag voor inzetten.  


Vanwege diabetes type 1 kom ik al bijna mijn hele leven als patiënt in het ziekenhuis en heb ik vele ontwikkelingen op het gebied van (diabetes) zorg meegemaakt. De wereld van het ziekenhuis heeft mij altijd gefascineerd. Na mijn master “beleid en management gezondheidszorg” ben ik in het ziekenhuis gaan werken en heb ik mij jaren bezig gehouden met de kwaliteit en veiligheid van de zorg. Nu is het tijd om al mijn ervaringen als patiënt te combineren met mijn kennis en me als lid van de Cliëntenraad in te zetten voor het patiëntenperspectief binnen het proces van de complexe wereld van een academisch ziekenhuis.

Sinds 2015 ben ik met pensioen. In mijn werkzame leven ben ik onder andere betrokken geweest bij de bouw van de stormvloedkering in de Oosterschelde. Maar ook als bestuurder in zorgorganisatie en de sociale werkvoorziening.

Met het UMCU -WKZ kwam ik voor het eerst in contact door mijn kleindochtertje Charlie. Bijna drie jaar geleden werd bij haar een zeldzame stofwisselingsziekte vastgesteld, die snel leidde tot zeer ernstig meervoudige handicaps. Samen met mijn vrouw hebben we de zorg deels op ons genomen om daar mee onze dochter wat te ontlasten.

Vanuit de Cliëntenraad krijg ik de gelegenheid om weer bruggen te helpen bouwen en pijlers te plaatsen. Maar nu tussen en als ondersteuning voor kwetsbare mensen en hun zorgverleners. Om liefdevolle “ruimte” te helpen onderzoeken, ontwerpen en bouwen voor patiënten en geïnspireerde zorgprofessionals. “Ruimte” met minder ego en minder vooroordelen en meer liefdevolle vriendelijkheid, zorgzaamheid en hulpvaardigheid.

Bedankt voor uw reactie!

Heeft deze informatie u geholpen?

Graag horen we van u waarom niet, zodat we onze website kunnen verbeteren.